Normal view MARC view ISBD view

ความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล = The relationship between quality of work and Organizational Commitment of the Personnel of Faculty of Tropical Medicine, Mahidol University / นางสาวชุลีพร รัมยะรังสิ.

By: ชุลีพร รัมยะรังสิ,, 2518- ผู้แต่ง.
Contributor(s): มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สาขาวิชาวิทยาการจัดการ
Call number: IS วจ 2 ช75 2562 Material type: TextTextProducer: 2562Description: [ก]-ฎ, 114 แผ่น : ภาพประกอบ ; 30 ซม.Content type: text | still image Media type: unmediated Carrier type: volumeOther title: Relationship between quality of work life and Organizational Commitment of the Personnel of Faculty of Tropical Medicine, Mahidol University.Subject(s): มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. แขนงวิชาบริหารรัฐกิจ -- การศึกษาเฉพาะกรณี | มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. สาขาวิชาวิทยาการจัดการ -- การศึกษาเฉพาะกรณี | ความพอใจในการทำงาน | ความผูกพันต่อองค์การ | คุณภาพชีวิตการทำงาน | การศึกษาอิสระ -- บริหารรัฐกิจSummary: การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล (2) ศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากร คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่งองค์การของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล และ (4) เสนอแนวทางการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตในการทำงานเพื่อให้เกิดความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรได้แก่ บุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 80 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ ได้จำนวน 26 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรคณะเวชศาสตร์ เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล โดยรวมอยู่ในระดับมาก มื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านความภาคภูมิใจที่มีต่อองค์การมีค่าเฉลี่ยในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านการสร้นงความสัมพันธ์ที่ดีภายในองค์การ และด้านการให้ผลตอบแทนที่เหมาะสมเละเพียงพอต่อการครองชีพ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (2) ระดับความผูกพันต่อองค์การโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ความผูกพันต่อองค์การด้านบรรทัดฐาน มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาคือควงมผูกพันด้านความคงอยู่ และความผูกพันด้านจิตใจ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (3) คุณภาพชีวิตในการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับความผูกพันต่อองค์การ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 และ (4) แนวทางในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตในการทำงานเพื่อให้เกิดความผูกพันต่อองค์การของบุคลกรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล ได้แก่ ควรส่งสริมให้บุคลากรมีความก้าวหน้าในอาชีพให้โอกาสบุคลากรได้พัฒนาศักภาพและความสามารถ และการมีอิสระ เพิ่มความยืดหยุ่นในการทำงาน.
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
    average rating: 0.0 (0 votes)
Item type Location Location Call number Copy number Barcode Status Date due
10000 Thesis, Theses, IS Thesis, Theses, IS ODI General Collection
ODI General Collection IS วจ 2 ช75 2562 (Browse shelf) 1 1000531088 Available

พิมพ์ดีด (ถ่ายสำเนา)

บรรณานุกรม: แผ่นที่ [90]-93.

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล (2) ศึกษาระดับความผูกพันต่อองค์การของบุคลากร คณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล (3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างคุณภาพชีวิตในการทำงานกับความผูกพันต่งองค์การของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล และ (4) เสนอแนวทางการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตในการทำงานเพื่อให้เกิดความผูกพันต่อองค์การของบุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรได้แก่ บุคลากรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล จำนวน 80 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างโดยใช้สูตรของทาโร ยามาเน่ ได้จำนวน 26 คน เครื่องมือที่ใช้ในการศึกษาเป็นแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับคุณภาพชีวิตในการทำงานของบุคลากรคณะเวชศาสตร์ เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล โดยรวมอยู่ในระดับมาก มื่อพิจารณารายด้าน พบว่า ด้านความภาคภูมิใจที่มีต่อองค์การมีค่าเฉลี่ยในระดับมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านการสร้นงความสัมพันธ์ที่ดีภายในองค์การ และด้านการให้ผลตอบแทนที่เหมาะสมเละเพียงพอต่อการครองชีพ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (2) ระดับความผูกพันต่อองค์การโดยรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้านพบว่า ความผูกพันต่อองค์การด้านบรรทัดฐาน มีค่าเฉลี่ยมากที่สุด รองลงมาคือควงมผูกพันด้านความคงอยู่ และความผูกพันด้านจิตใจ มีค่าเฉลี่ยน้อยที่สุด (3) คุณภาพชีวิตในการทำงานมีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับความผูกพันต่อองค์การ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .01 และ (4) แนวทางในการเสริมสร้างคุณภาพชีวิตในการทำงานเพื่อให้เกิดความผูกพันต่อองค์การของบุคลกรคณะเวชศาสตร์เขตร้อน มหาวิทยาลัยมหิดล ได้แก่ ควรส่งสริมให้บุคลากรมีความก้าวหน้าในอาชีพให้โอกาสบุคลากรได้พัฒนาศักภาพและความสามารถ และการมีอิสระ เพิ่มความยืดหยุ่นในการทำงาน.

There are no comments for this item.

Log in to your account to post a comment.
    สถิติผู้เข้าชมเว็บไซต์ : Free Hit Counter