Normal view MARC view ISBD view

รายงานการวิจัยเรื่องลักษณะภาษาของชื่อตัวละครในนวนิยายเขมร = Linguistic characteristics of character names in Khmer novels / โดย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.อรวรรณ บุญยฤทธิ์.

By: อรวรรณ บุญยฤทธิ์, ผู้แต่ง.
Call number: PL4328.75.T5 อ45 2562 Material type: TextTextPublisher: [กรุงเทพฯ] : ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, 2562Description: ก-ญ, 219 หน้า ; 30 ซม.Content type: text Media type: unmediated Carrier type: volumeOther title: Linguistic characteristics of character names in Khmer novels | ลักษณะภาษาของชื่อตัวละครในนวนิยายเขมร.Subject(s): ตัวละครในนวนิยาย -- เขมร | วรรณกรรมเขมร -- ประวัติและวิจารณ์ | วรรณกรรมเขมร -- วิจัย | นวนิยายเขมร -- ตัวละคร | นวนิยายเขมร -- ประวัติและวิจารณ์Summary: รายงานการวิจัยเรื่อง "ลักษณะภาษาของชื่อตัวละครในนวนิยายเขมร" มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อวิเคราะห์ลักษณะภาษาและความหมายของชื่อ รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ของชื่อตัวละครกับนวนิยาย โดยเก็บข้อมูลจากนวนิยายเขมรจำนวน 30 เรื่อง ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ระหว่าง ค ศ. 1959 - 2012 ได้ชื่อตัวละครที่ใช้ในการวิจัยจำนวน 560 ชื่อ เป็นชื่อเพศชาย 346 ชื่อ ชื่อเพศหญิง 214 ชื่อ ผลการวิจัยพบว่า ชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรมี 1-5 พยางค์ โดยชื่อเพศชายที่มี 1 พยางค์มีจำนวนมากที่สุด ส่วนเพศหญิงที่มี 2 พยางค์มีจำนวนมากที่สุด บางชื่อเป็นได้ทั้งเพศชายและเพศหญิง เมื่อพิจารณาความสัมพันธ์ทางเสียงของชื่อตัวละครในครอบครัวเดียวกัน พบว่า ชื่อตัวละครในครอบครัวเดียวกันอาจมีเสียงพยางค์หน้าหรือพยัญชนะต้นของชื่อซ้ำกัน ชื่อตวละครในนวนิยายเขมรส่วนใหญ่เป็นคำภาษาเขมร และคำยืมภาษาบาลีสันสกฤต มีส่วนน้อยที่เป็นคำยืมภาษาไทย ภาษาตะวันตก หรือภาษาอื่น ๆ ชื่อที่เป็นคำภาษาเขมรอาจเป็นคำที่มี 1 หรือ 2 พยางค์ คำแผลง ส่วนชื่อที่มีมาจากภาษาบาลีสันสกฤตมีตั้งแต่ 1 ถึง 5 พยางค์ และอาจจะมีรูปที่สะกดตรงตามศัพท์ภาษาบาลีสันสกฤต รูปที่พัฒนาขึ้นจากศัพท์ภาษาบาลีสันสกฤตและมีการสะกดคล้ายคลึงกับคำยืมในภาษาไทยด้วย ชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรสามารถจัดกลุ่มตามหมวดคำเป็น 4 หมวดคำ หมวดคำนามมีจำนวนมากที่สุด และเป็นชื่อที่เป็นคำเรียกคน ตำแหน่ง คำบอกลักษณะคน ชื่อที่มีความหมายเกี่ยวกับธรรมาชาติ ทั้งพืช สัตว์ สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ เกี่ยวกับความอุดมสมบูรณ์ ของที่มีค่า เกี่ยวกับศาสนา ความเชื่อ คำนามธรรม เกี่ยวกับเทพ ตัวละครในวรรณกรรมโบราณ ส่วนใหญ่เป็นคำยืมจากภาษาบาลีสันกฤต ซึ่งสัมพันธ์กับวัฒนธรรมด้านต่าง ๆ ของอินเดียที่มีอิทธิพลต่อประเทศกัมพูชามาเป็นเวลานาน ในขณะที่ชื่อที่มีความหมายเกี่ยวกับพืช เกี่วกับสิ่งของเครื่องใช้ เกี่ยวกับสัตว์สะท้อนโลกทัศน์ของคนเขมรที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ นำชื่อพืช สัตว์ สิ่งของที่อยู่รอบตัวมาตั้งเป็นชื่อคน ส่วนชื่อตัวละครที่จัดในหมวดคำกริยา หมวดคำวิเศษณ์ และหมวดคำอุทาน คำเลียนเสียงธรรมาชาติ ส่วนใหญ่เป็นคำภาษาเขมรเอง ซึ่งสะท้อนโลกทัศน์ของคนเขมรที่นำคำที่บอกลักษณะ คำเลียนเสียงที่ใกล้ชิดตัว เป็นคำง่าย ๆ ที่ตนคุ้นเคยมาตั้งเป็นชื่อ ผลการวิจัยเรื่องชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรช่วยให้มีความรู้เกี่ยวกับชื่อตัวละคร ซึ่งเป็นตัวแทนของคนเขมรโดยทั่วไป นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าตัวละครมีความสัมพันธ์กับภูมิหลัง กับชื่อเรื่อง กับสมัยของนวนิยาย และช่วยให้เห็นว่าการใช้ภาษาในชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรมีลักษณะคล้ายคลึงกับการใช้ภาาาในชื่อคนในภาษาไทยและภาษาอื่น ๆ ในเอเชียอาคเนย์.
Tags from this library: No tags from this library for this title. Log in to add tags.
    average rating: 0.0 (0 votes)
Item type Location Location Call number Copy number Barcode Status Date due
10000 General Book General Book ODI General Collection
ODI General Collection PL4328.75.T5 อ45 2562 (Browse shelf) 1 1000530971 Available

บรรณานุกรม: หน้า 147-152.

รายงานการวิจัยเรื่อง "ลักษณะภาษาของชื่อตัวละครในนวนิยายเขมร" มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อวิเคราะห์ลักษณะภาษาและความหมายของชื่อ รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ของชื่อตัวละครกับนวนิยาย โดยเก็บข้อมูลจากนวนิยายเขมรจำนวน 30 เรื่อง ที่ตีพิมพ์เผยแพร่ระหว่าง ค ศ. 1959 - 2012 ได้ชื่อตัวละครที่ใช้ในการวิจัยจำนวน 560 ชื่อ เป็นชื่อเพศชาย 346 ชื่อ ชื่อเพศหญิง 214 ชื่อ ผลการวิจัยพบว่า ชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรมี 1-5 พยางค์ โดยชื่อเพศชายที่มี 1 พยางค์มีจำนวนมากที่สุด ส่วนเพศหญิงที่มี 2 พยางค์มีจำนวนมากที่สุด บางชื่อเป็นได้ทั้งเพศชายและเพศหญิง เมื่อพิจารณาความสัมพันธ์ทางเสียงของชื่อตัวละครในครอบครัวเดียวกัน พบว่า ชื่อตัวละครในครอบครัวเดียวกันอาจมีเสียงพยางค์หน้าหรือพยัญชนะต้นของชื่อซ้ำกัน ชื่อตวละครในนวนิยายเขมรส่วนใหญ่เป็นคำภาษาเขมร และคำยืมภาษาบาลีสันสกฤต มีส่วนน้อยที่เป็นคำยืมภาษาไทย ภาษาตะวันตก หรือภาษาอื่น ๆ ชื่อที่เป็นคำภาษาเขมรอาจเป็นคำที่มี 1 หรือ 2 พยางค์ คำแผลง ส่วนชื่อที่มีมาจากภาษาบาลีสันสกฤตมีตั้งแต่ 1 ถึง 5 พยางค์ และอาจจะมีรูปที่สะกดตรงตามศัพท์ภาษาบาลีสันสกฤต รูปที่พัฒนาขึ้นจากศัพท์ภาษาบาลีสันสกฤตและมีการสะกดคล้ายคลึงกับคำยืมในภาษาไทยด้วย ชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรสามารถจัดกลุ่มตามหมวดคำเป็น 4 หมวดคำ หมวดคำนามมีจำนวนมากที่สุด และเป็นชื่อที่เป็นคำเรียกคน ตำแหน่ง คำบอกลักษณะคน ชื่อที่มีความหมายเกี่ยวกับธรรมาชาติ ทั้งพืช สัตว์ สิ่งแวดล้อมตามธรรมชาติ เกี่ยวกับความอุดมสมบูรณ์ ของที่มีค่า เกี่ยวกับศาสนา ความเชื่อ คำนามธรรม เกี่ยวกับเทพ ตัวละครในวรรณกรรมโบราณ ส่วนใหญ่เป็นคำยืมจากภาษาบาลีสันกฤต ซึ่งสัมพันธ์กับวัฒนธรรมด้านต่าง ๆ ของอินเดียที่มีอิทธิพลต่อประเทศกัมพูชามาเป็นเวลานาน ในขณะที่ชื่อที่มีความหมายเกี่ยวกับพืช เกี่วกับสิ่งของเครื่องใช้ เกี่ยวกับสัตว์สะท้อนโลกทัศน์ของคนเขมรที่ใกล้ชิดกับธรรมชาติ นำชื่อพืช สัตว์ สิ่งของที่อยู่รอบตัวมาตั้งเป็นชื่อคน ส่วนชื่อตัวละครที่จัดในหมวดคำกริยา หมวดคำวิเศษณ์ และหมวดคำอุทาน คำเลียนเสียงธรรมาชาติ ส่วนใหญ่เป็นคำภาษาเขมรเอง ซึ่งสะท้อนโลกทัศน์ของคนเขมรที่นำคำที่บอกลักษณะ คำเลียนเสียงที่ใกล้ชิดตัว เป็นคำง่าย ๆ ที่ตนคุ้นเคยมาตั้งเป็นชื่อ ผลการวิจัยเรื่องชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรช่วยให้มีความรู้เกี่ยวกับชื่อตัวละคร ซึ่งเป็นตัวแทนของคนเขมรโดยทั่วไป นอกจากนี้ยังแสดงให้เห็นว่าตัวละครมีความสัมพันธ์กับภูมิหลัง กับชื่อเรื่อง กับสมัยของนวนิยาย และช่วยให้เห็นว่าการใช้ภาษาในชื่อตัวละครในนวนิยายเขมรมีลักษณะคล้ายคลึงกับการใช้ภาาาในชื่อคนในภาษาไทยและภาษาอื่น ๆ ในเอเชียอาคเนย์.

There are no comments for this item.

Log in to your account to post a comment.
    สถิติผู้เข้าชมเว็บไซต์ : Free Hit Counter